Bullough,Vern L & Brundage, James: Sexual Practices & The Medieval Church, New York, 1994.
Code Of Canon Law, Latin- English Edition: Translation, Catholic Church, 1983.
Flinn, Frank K: Encyclopedia of Catholicism, New York NY 10001.
Hornsby –Smith, Michael : An Introduction To Catholic Social Thought, Cambridge University Press, 2006.
Neusner Jacob and Sonn Tamara: Comparing religions through law: Judaism and Islam,2002.
New Catholic Encyclopedia, Gregory F. LaNave, Second Edition ۳ Can–Col, The Catholic University of America Press, 2003.
Witte, John, Frank, JR, Alexander, S: Christianity And Law An Introduction, Cambridge Universiry Press, 2008 .
منابع مفید جهت مطالعه بیشتر:
Atkins, E.M. and Dodaro, R.J: Augustine Political Writings, Cambridge University Press, 2004.
Fergus Kerr, Thomas Aquinas, A Very Short Introduction.
Hess, Hamilton: The Early Development of Canon Law and the Council of Serdica New York, 2002.
Hibbs, Thomas: Aquinas, Ethics, and Philosophy of Religion, Indiana University Press, 2007.
Stanislaus, Rev, Woywod, O.F: The New Canon Law, A Commentary and Summary of the New Code of Canon Law, New York, 2012.
Witte, Jr, John: Law And Protestantism The Legal Teachings of the Lutheran , University of Chicago, 2004.
Wood Jr, James E: Church and State in the Modern World A Critical Assessment and Annotated Bibliography, United States of America, 2005.
بخش دوم
ترجمه
کتاب پنجم، ششم و هفتم از
THE CODE OF CANON LAW
in English translation
Prepared by
The Canon Law Society Of Great Britain And Ireland
In Association With
The Canon Law Society Of Australia And New Zealand
And The Canadian Canon Law Society
English translation copyright 1983 The Canon Law Society Trust
کتاب پنجم: داراییهای مادی کلیسا
قانون ۱۲۵۴: بند۱: کلیسای کاتولیک، مستقل از هر قدرت غیردینی، برای به دست آوردن، حفظ، اداره و انتقال دارایی های مادی[۱۲۶]، در پیگیری اهداف خاص خود، حق ذاتی دارد.
بند۲: این اهداف خاص عمدتاً، تنظیم مراسم عبادی، تأمین پشتوانه مناسب برای روحانی و سایر خادمان، و انجام کارهای پاپی مقدس و خیریه، بویژه برای فقرا هستند.
قانون ۱۲۵۵: کلیسای جهانی، همچنین مقام رسولی پاپی[۱۲۷]، کلیساهای معین و تمام اشخاص حقوقی عام و خاص قادر به دستیابی، حفظ، اداره و انتقال دارایی های مادی، مطابق با قانون هستند.
قانون ۱۲۵۶: تحت اقتدار عالی پاپ رم[۱۲۸]، مالکیت دارایی ها متعلق به فرد حقوقی ای است که به طور قانونی آنها را به دست آورده است.
قانون ۱۲۵۷: بند۱: تمام دارایی های مادی که متعلق به کلیسای جهانی، مقام پاپی یا سایر اشخاص حقوقی عمومی در کلیسا هستند، دارایی های کلیسایی اند و طبق قوانینی که در ذیل میآیند، همچنین طبق قوانین خاص خودشان تنظیم میگردند.
بند۲: دارایی های مادی متعلق به فرد حقوقی خصوصی، طبق قوانین خاص خودش تنظیم می گردد، نه طبق این قوانین، مگر اینکه صریحاً به گونه ای دیگر مقرر شود.
قانون ۱۲۵۸: در قوانینی که در ذیل میآیند، اصطلاح کلیسا نه فقط بر کلیسای جهانی یا مقام پاپی دلالت دارد، بلکه بر هر شخص حقوقی عمومی در کلیسا نیز دلالت دارد، مگر اینکه خلاف آن از متن یا ماهیت مطالب نمایان گردد.
عنوان اول: اکتساب دارایی ها
قانون ۱۲۵۹: کلیسا می تواند دارایی های مادی را از هر راهی که طبق قانون طبیعی یا موضوعه، برای دیگران انجام دادن آن مجاز است به دست آورد.
قانون ۱۲۶۰: کلیسا حق فطری دارد هر آنچه را برای اهداف خاص خود لازم دارد از ایمانداران بخواهد.
قانون ۱۲۶۱: بند۱: ایمانداران می توانند دارایی های مادی را به نفع کلیسا اعطا کنند.
بند۲: اسقف اسقف نشین ملزم به یادآوری ایمانداران به تعهد ذکر شده در قانون ۲۲۲ بند۱، و درشیوهای مناسب ملزم به تأ کید برآن است.
قانون ۱۲۶۲: ایمانداران باید در واکنش به درخواست ها و طبق قواعد وضع شده توسط مجمع اسقفی[۱۲۹]، کلیسا را حمایت کنند.
قانون ۱۲۶۳: اسقف اسقف نشین، پس از مشورت با کمیته مالی[۱۳۰] و شورای کشیشان[۱۳۱]، حق دارد با مسئولیت خود، بر اشخاص حقوقی عمومی برای نیازهای اسقف نشین مالیات وضع کند. این مالیات باید متعادل و متناسب با درآمدشان باشد. او ممکن است فقط در صورت ضرورت شدید و تحت همان شرایط بر سایر اشخاص حقیقی و حقوقی مالیات فوق العاده و متعادل تحمیل نماید، اما بی آنکه زیانی به آداب و رسوم و قوانین خاصی که به او حقوق بیشتری می دهد، وارد شود.
قانون ۱۲۶۴: مگر اینکه قانون به گونه ای دیگر معین کند، برعهده اسقفان محلی است گردهمایی به منظور:
تعیین مالیاتها، تأیید شدن توسط مقام پاپی، برای فعالیت های مسئولیت اداری که نفعی را اعطا می کند، یا برای اجرای حکم مقام پاپی؛
تعیین پیشکش[۱۳۲]ها به مناسبت اجرای آیین های فیض بخش[۱۳۳] و شبه آیینها[۱۳۴].
قانون ۱۲۶۵: بند۱: بی آنکه زیانی به حق سائلان[۱۳۵]برسد، تمام افراد حقیقی وحقوقی خاص از جمع کردن اعانه برای هر نهاد کلیسایی یا مذهبی یا هدفی، بدون مجوز کتبی از سراسقف[۱۳۶] خاص و سراسقف محلی ممنوع هستند.
بند۲: مجمع اسقفی میتواند قواعدی در خصوص اعانه ها تنظیم نماید که توسط همه رعایت شود، از جمله آنهایی که از اساس موسسات صدقه ای هستند.
قانون ۱۲۶۶: بند۱: درهای تمام کلیساها و نمازخانهها به طور منظم به روی ایمانداران مسیحی گشوده هستند، از جمله آنهایی که متعلق به موسسات مذهبی اند، سراسقف محلی ممکن است دستور دهد اعانه خاصی برای کشیش نشین، اسقف نشین[۱۳۷]، ابتکار عمل ملی یا جهانی جمع گردد، این اعانه باید بعد از آن به دقت به اسقف نشین فرستاده شود.
قانون ۱۲۶۷: بند۱: هدایای داده شده به مافوقها یا سرپرستان هر فرد حقوقی کلیسایی، حتی فرد عادی، فرض می شوند که به فرد حقوقی به خودی خود داده شده اند، مگر اینکه خلاف آن مشخص گردد.
بند۲: اگر شکی در مورد فرد حقوقی عمومی وجود دارد، هدایای ذکر شده در بند۱ نمیتوانند امتناع شوند مگر به دلیل منطقی و، در موضوعات با اهمیت تر، با کسب اجازه ازسراسقف. بی آنکه زیانی به مفاد قانون ۱۲۹۵ برسد، کسب اجازه از سراسقف نیز برای پذیرش هدایایی که برخی شرایط و تعهد توصیفی را قائل شده اند، مورد نیاز است.
بند۳: هدایای اعطا شده توسط ایمانداران برای هدف خاص را فقط می توان برای آن هدف به کار برد.
قانون ۱۲۶۸: کلیسا تجویز یعنی هم دستیابی به دارایی های مادی و هم آزاد بودن از تعهدات شان را مطابق با مادههای ۱۹۹- ۱۹۷ تأیید می کند.
قانون ۱۲۶۹: اشیاء مقدس در مالکیت خصوصی ممکن است توسط افراد خصوصی از طریق تجویز به دست آورده شوند، اما آنها ممکن نیست برای اهداف غیر دینی به کار برده شوند مگر اینکه آنها وقف یا برکت شان را از دست بدهند. با این حال، اگر آنها متعلق به فرد حقوقی کلیسایی عمومی باشند، ممکن است فقط توسط فرد حقوقی عمومی کلیسایی دیگری به دست آورده شوند.
